Mien Platt




Dat Platt, dat bi uns snackt ward, is för uns, wat dat Hochdüütsche för de Hannoveraner is: dat Richtige. Man, wi sind de eenzigen, de dat gloovt, (nich: glövt). To dat hochdüütsche „Ihr“ seggt wi „I“ un wenn een vun de Waterkant kümmt, den seggt wi: de is vun de Jümmerkant. „Jüm“ un „ji“ kenn' wi nich. Wi hem keen „groote Snuut“, wie hem „een groote Schnuut“ un manchmal ok „een chroode Schnuut“ , denn wi wohnen an de Grenz to Angeln. Dat is dor, wo de geelen Georginen so gräsig groff gedeien (Wo de cheelen Cheoginen so chräsig chroff chedeien). Angeliter, dat sind de Lüüt, de to de schwatt-bunte Köh hören un de schnacken, as keemen se ut Holland. De seggt jo uk Chroningen, obschon in de Atlas „Groningen“ steiht. Apropos „in de“. Dor seggt wi „inne“. „Nu kumm inne Gang“, kunnst du as Leser jetzt seggen: „Hol di nich ewig mit dat Förwoort op!“. Denn segg ik: „Dat musse (nich müss) nu awer sien.“ „Musse“ is wull nich richtig, man so snacken wi nu mol. För veele Plattdüütsche is dat Schlimmste, dat wi „dat mag sien“ statt „ dat mag wen“ seggt, dat geiht gor nich, bi uns schon.       De Text bit hier hen kannst du di anhören!


Platt is mien Muddersprook (nich Moderspraak) un dat ward noch hüüt in mien Familie sproken un so as dor schnackt ward, versök ik to schrieven. Ik heff över fiefunveerdig Johr as „Hochdüütsche“ levt, as Quietscher harr mien Vadder seggt. Over eenmol de Wuch hev ik op plattdüütsch telefoneert. Mien Schwestern sind wat öller as ik un hefft eer Leven lang plattdüütsch schnackt. Wenn ik nich wieter weet, froog ik bi een vun de beiden na. Over an de een oder annere Steed, kummt dat Hochdüütsch denn wull doch dör. Dor könnt i Leser denn jo op henwiesen.


Wat de Schrievung angeiht, heff ik versöcht, mi an „der neue Sass / Plattdeutsches Wörterbuch“ to holen. Öft heff ik de Schriefwies nohm, de in Klammern angeven is. Dat dröppt unse Platt am besten. Wenn ik dor nix funnen heff, heff ik schreven wi mi de Schnuut wussen is.


Worum ik överhaupt op Plattdüütsch schriev? Ik weet dat bi'n besten Willen nich.