De Dag na de Storm

 

 

De Storm in'e Nacht harr de Luft klor un rein fegt. Dat Water weer so blau as dat an een Sommerdag blots sien kunn. De Wellen weeren man noch een bit twee Meter hoch as wi vun unse Segelboot Kap Arcona to seen kregen. As wi um de Eck keemen, dor lüchteden de Kreidefelsen so witt in de hellste Sünnschien, dor deen uns meist de Oogen vun weh. Man so recht freuen kunnen wi uns dor nich to na de Nacht, de wi achter uns harrn. Denn wi segelden nich, wi wurrn sleept vun een Fischkutter ut Maasholm, de nu de nahste Haven anloopen schull un dat weer Saßnitz op Rügen. Dat weer vun de Schipper över Kiel-Radio un Rügen-Radio uthannelt wurrn un verstunn sik Anfang de 1970er Johrn nich vun sülvst, denn Düütschland weer noch deelt.

As wi na Saßnitz keemen, dor harrn de Sommergäst op de Mole richtig wat to kieken; dat kregen se nich all Doog to seen. Achter een westdüütsche Kutter leep een ole holten Segelboot ohn Mast, denn de weer afbroken und leeg lieklang op´t Schipp und baben op seeten veer junge Mannslüüd, de mööd un afwrackt utseegen. De keemen hier nich ut frie Stücken her, dat kunn jedereen seen, de weern in Seenot wesen.

Dat kunn ok de Havenkaptein foorts seen as de Kutterschipper uns vun de Haken leet un wi an de Mole fastmakten. He weer glieks vun een Barg Lüüd umgeven, de uns veer Kieler Studenten so as dat achte Weltwunner anstierten. Dat gefull em nich un he ornte an, wi schulln na de Segelhaven för Utlänners verhalt warrn. Un so keem unse Schipp oder dat, wat dor noch von över weer, twischen dree Boote ut Polen un een Boot ut de Tschechoslowakei to lingen. Op de Boote an de Utländerkai wurr goot oppasst; dor stunn een groote Wachturm, de ümmer besett weer. Wat uns wunnert hett: keen Toll, keen Politi, keeneen wull een Utwies seen. Wi schullen erst mol to uns kamen. Seelüüd behannelden uns as Seelüüd, de in Levensgefohr wesen weern, un nich as Westdüütsche, de hier nix to söken harrn.

Veer junge Dokters ut Prag harrn ehr Schipp mit de Isenbahn an de Oostsee transporteeren laten un wullen de polnische Küst langschippern. So drood se uns un unse Schipp wies wurrn und seegen, wat ünner Deck in unse Kajüt los weer - allens dörnanner un natt un fullspeegen -, dor kümmerden se sik foorts um uns un sorgden för dröge Tüch un booden uns an in ehr Kojen to slapen un dat harrn wi, verdoorig noch mal, ok nödig. Un wat disse Dag to wat över de Maten besonners makte weer nich blots de vergahn Nacht, dat feine Wedder un nich blots de Kreidefelsen, dat weern disse veer Dokters.

Se leeten uns slapen bit to'n Avend un as wi opwaakt weern kunn`wi uns in ehr Kajüt an de deckde Disch setten. Dor stunn een groote Putt, full bit babenhen mit Spaghetti, un een tweete Putt mit Tomatensooß. Wi harrn siet veeruntwintig Stünn nix to eeten hatt un hauten rin as de Schüündöschers. De Prager mussten oppassen, dat se sülvst wat afkregen. Nie wedder in mien Leven hett mi Spaghetti beter smeckt as an dissen Dag. Op dat ok een Buddel Rotwien dorto geven hett, weet ik nich mehr, over mit oder ohn Rotwien, de Levensgeister keemen torügg un de wurrn dorna noch antörnt dör een Buddel Wodka, de de Prager op de Disch stellten.

De Wodka wurr liekweg ut de Buddel drunken na de Regel vun de Dokters. Wer dree mol op Holt kloppte, kreeg de neegste Sluck. Dat löösde bi all de Tung. Snackt wurr op düütsch un op inglisch un mehrstendeels dörchnanner. Wi vertellten uns gegenenanner wer wi weern, wo wi herkemen un wo wi henwullen. Un denn muss, dor gung keen Weg an vörbi, vertellt warrn, wat de letzt Nacht un gegen Morn hen passeert weer, ok wenn wi an dat Malöör nich ganz unschullig weern un tweemol dat Falsche makt harrn.

„Heppt ji de Wedderbericht nich hört?“, weer de eerst Fraag. Doch dat harrn wi. Wi weern in Kiel utloopen un wullen na Christiansö bi Bornholm segeln un as wi op de Hööchde vun Fehmarn weern, dor leet de Wind na, de vun Achtern keem, un wi harrn de schönste Flaute. De Seewedderbericht künnigde nu starke Wind ut Noordoosten an un wi harrn noch Tiet noog hatt een dänsche Haven antoloopen, over unse beiden Schippsföhrer - wi beid annern weern keen Segler - wullen dat nich, denn wi harrn tollfrie Beer un Schnaps an Bord. Se harrn Angst för de dänsche Toll un seen, dat se al in de Biskaya segelt weern un keen Problem mit so´n beten Storm op de Oostsee harrn. Man wat dor op uns tokeem, dat harrn sik ok unse „Profis“ nich vörstellen kunnt.

Bi dat Woort „Schnaps“ hebben wi de Buddel leer makt un dat weer ok dat Stichwoort för dat wat denn vertellt warrn musse. As wi an Gedser vörbi weern, dor gung dat richtig los. De Wellen wurrn höger un höger un wi kunn´ nich mehr Kurs holen. Wi kunnen blots noch de Wellen afrieden, ümmer schreeg gegenan. Un dat wurr leger un leger. Dat seeg ut as weern de Wellen so hoog as de Mast. Un so sünd wi de heele Nacht twischen de meckelnborger un dänsche Küst hen un her pennelt. Tweemol weer dat Schipp full Water loopen un wi mussen seen wi wie dat Water butenbords kregen. De lütte Lenzpump keem dor nich gegenan un so hebben wi dat mit Putten un Pannen versöcht, man dat gung nich gau noog, denn dat Schipp leeg veel to deep in´t Water. Dor keemen wi op de Infall toerst de Beerkisten und denn Kartons mit Schnapsbuddeln ruttosmieten, echte Pilsener Beer un düre Cognac un Whisky weer dorbi.

„Wat, dat licht allns op de Grund vun de Oostsee?“, de Dokters wulln dat nich glöven. „Un dor is nix överbleven?“ - „De een or anner Buddel mutt noch to finnen sien“, see ik un wurr denn ok in dat Chaos in´e Kajüt fünnig un keem mit een Buddel Whisky torügg. De Party kunn wieder gahn un so as mit de Spaghetti gung mi dat ok mit de Whisky; ni wedder in mien Leven hett mi de beter smeckt as disse Dag. Wi harrn överlevt. Dor weer nich mit to reken wesen as wi uns in klöternatte Tüch in klöternatte Slaapsäcke warmholen mussen.

Un denn fungen de Prager an to singen, tschechische Leeder. Wi hebben düütsche Leeder sungen und twischenin Leeder as „La Paloma“, wo dat to de sülvige Melodie tschechische und düütsche Wöör geev un dat wurr luuder un luuder as wi all tohoop sungen hebben; jo, du kannst seggen, wi hebben gröölt wat dat Tüch heelt. Dat weer een Extravörstellung för de Wachwillis op de Turm liek över uns, so´n Konzert harrn se noch nich to hören kregen. Twischendör wurr ümmer wedder op Holt kloppt un wi sungen: „Ik heff mol een Hamborger Veermaster sehn...“ un all tohoop: „Blow, Boys, blow...“

„Worüm is de Mast afbroken?“, wulln se denn noch weten. „Ut eegne Dummheit!“, mussen wi togeven. Gegen Morn hen harr de Storm nalaten un de Sünn weer opgahn. Dat dure nich lang, dor seegen wi de Fischkutter. Wi harrn dat egentlich schafft, man de beiden Segler weern mit ehr Kräft un mit ehr Nerven an Enn un so hebben wi een Raket afschoten un wunken un schreen un gottlov leep de Kutter op uns to. Mit de Kutterföhrer wurr afmakt, dat he uns afsleepen schull. He nehm uns op de Haken un denn gung dat af, liek to. De Kutter harr keen Problem mit de Wellen, de noch bit to twee Meter hoch weern, over unse Boot sloog bi jede Well hart op un unse Schippsföhrer weern bang, dat de Mast rünnerkeem un so pusselden se an de Wanten rum, de de Mast fast helen. Un dat gung scheef. Ik stunn an´t Ruder un op eenmal hörte ik Holt splittern un seeg de Mast ganz suutje op mi dal komen. As se „Wohr di!“ prohlten, weer ik al een Schritt to Siet gahn un de Mast leeg nu liek dor, wo ik jüst noch stahn harr.

„Du harrst springen musst“, seen de annern to mi, „de Mast harr di doothauen kunnt.“ Dor heff ik dreemol op Holt kloppt un sungen: “Wir lagen vor Madagaskar...“ un as ik bi „und täglich ging einer über Bord“ weer, dor wurr mi kotzövel. Ik gung an Deck un as ik mi butenbords övergeven wull, full ik koppöver in´t Water. Dor weer ik an dissen Dag to´n tweetenmol natt bit op ´t Fell. „Beter natt as doot“, is mi dörch de Kopp gahn, denn tweemol weer ik Fründ Hein vun de Schüffel hüppt.

De anner Dag keem de Havenkaptein all fröhmorns an´t Schipp un see, dat de Utlännerkai doch nich so´n goode Steed för uns weer; dor schullen wi weg. Wi harrn wull to luut sungen. De Dokters sleepen noch un wi hebben se nich wedder to seen kregen un ik glöv, wi sünd jem een örnliche Dank schullig bleven för dissen besonnern Dag, de een tweete Geboortsdag för all veer vun uns wurrn is.

 

 

Februar 2018