Ut dat Schleswig-Holsteen-Leed

oder

Dat Schleswig-Holsteen-Leed is ut

 

 

Wenn wi in Schleswig-Holsteen denkt an dat un dütt,

denkt wi an Frische Supp un Rode Grütt

un nich an „stammverwandt“

un nich an „Vaterland“.

 

De düütsche Sitte: Dat wi nich lacht!

Wi fohr'n an'e Oostsee na Howacht.

An'e Strand harrn wi ut un maaken dör

bit een schön're Morgen kümmt.

 

Wi wanken nich, wi stahn fast!

Hebb'n wi een in'e Kron, is dat keen Last.

Denn de düütsche Tugend is een Segen:

wi könn't orig wat verdregen.

 

Schleswig-Holsteen meerumschlungen

hett nich mehr de Königsau as Rand.

In' Urlaub hebb'n wi dor mit Dänen sungen, 

de hebb'n röde Gröd med Flöde un ehr eegen Land,

 

dat liggt op beide Sieden vun de Belt.

De dräuen uns nich mehr, de koopt uns blank,

denn nich as düres Land wi tellt:

De Doppelkoorn is billig. Gottseidank!