Plattdütsche Snacks, de ik in mien Dörp hört heff

 

Ik bün op de Söök na de Plattdüütsch ut mien Kindheit. Dor heff dat Wöörbook to maakt. Dorbi is mi opfullen, dat dat wichtig is, wi de Wöör brukt warrn un ik heff Bispeele söcht un opschreven so goot as ik dat kann.

Denn heff ik na Snacks söcht. So find ik na un na mien ole Spraak wedder, denn mien plattdüütsch is mit de Tiet dat Hochdüütsche jümmer neeger kaam. Seker bün ik mi ni dorbi.

Wenn du noch een Spruch oder Schnack weest, de in de Gegend um Flensborg un Schleswig to hören weer oder is, denn schrief dat in dat Kontaktformular. Dor warr ik mi över freun.

 

„Dat givt ja nich blos een Handvull, dat givt ja een ganze Land vull“, säer de Bur as de Verlobung utnanner gung.

Abenrot makt Wedder goot, Morgenrot gifft Water in' Soot.

Af un an

An de Buddel sien

An' Laden kaamen

Beten scheef hett Gott lev.

Bi lütten

Dat geiht nirgends so verrückt to as op de Welt.

Dat hett Kattkellings regent.

Dat hört sik nich.

Dat is een ganz annern Schnack!

Dat is nu ut! (Nu warst du Schmitt)

Dor is nix bi

Dat is rein to dull mit em.

Dat is jo sünne. (schade / aus dem dänischen)

Dat kann jo een Koh kosten, wi hem jo keen.

Dat kummt (mi) nich inne Tüüt.

Dat löppt sik all torecht.

Dat nützt ja nix.

Dat smeckt as Knüppel op‘n Kopp.

Dat smeckt nich no em und nich no ehr.

Dat wasst sik all torecht.

Dat weer em nich na de Mütz.

De beste Krankheit döcht nix.

De Düwel schitt immer op de grötste Hupen.

De fraagt de Koh de Kalf aff.

De is gut bi Schick.

De is so klook, de is all unklook.

De meiste Spooß sitt ünnen inne Buddel.

Denn man to!

Do wat du wullt, de Lüüt snackt doch

Dor is rein dat Enn vun weg.

Dor kannst du op af (= Dor kannst di op verlaaten)

Dor nich för!

Dor sind wi so mööd op as de Katt op de Semp.

Dor warrt nix vun

Dor weet he nix vun aff.

Dor wo sik Haas un Swienigel goot Nacht seggt

Du bist een Schleef.

Du bist Kropper Busch noch nich vörbi.

Dusel hebben (=Glück hebben)

Een beten Spaaß mut sin, sunst geiht keener mit to Beerdigung.

Een bi de Büx kriegen

Een Reis kriegen (=orig wat to hören kriegen, utschimpt warrn)

Frohe Niejohr, schiet an't ole Johr!

He föhlt sik op de Schlipps perrt.

He het allwedder Grappen inne Kopp!

He het ornlich Klei an de Fööt. (He is riek.)

He is nich goot op´e Damm. (Em geiht dat nich goot.)

He sitt dor hoch un dröög.

He speelt Ruten ut (meent is de Kortenfarv Karo over nich dat Kortenspeelen)

He weer fertig mit Jack un Büx.

Hol di fuchtig.

Hol de Ohren stief!

Ik will em püstern.

In Brass kamen

In de Kniep sien.

In'e Reeg sien.

In' Tüdel koom'n.

Kann reg'n, kann drög bliev'n

Keen Utkom'n mit Inkom'n

Kiek mol wedder in!

Klook as'n Imm, blooß Hoonig schieten kann he nich.

Kumm mi nich anne Farv.

Lat dor man de Finger vun!

Liek för komen.

Lütt um Lütt ( = Een Beer un een Köm)

Mann inne Tünn, de Frau steit splitter nakend.

Maak wat du wullt, de Lüüd snackt doch.

Markst Müüs? (Markst du wat? Kriggst du dor wat vun mit?)

Natt bit op Fell

Nee, wat schrecklich!

Nich lang mit Snack opholen

Nu kumm inne Gang!

Nu kumm inne Puschen!

Nu kümmst du! (=dor fallt di nu nix mehr to in; nu segg wat dorto)

Nu tier di man nich so! (Stell di nich so an)

 Nix is so ungesund as dat Kranksien.

Old un grau kannst du warrn, over nich frech.

Op de Kieker hebb'n

Op de Nees danzen

Op de Nees fallen

Prost! Wer nix hett, de hoost.

Putt un Pann

Schiet ok!

Schiet topass sien.

Schnottlange Traanen weenen

Schööt wi een Putt Korten hebb'n?

Si so gut un lang bi! - Ja, wenn dat Nödigen keen Enn nimmt.

Sik dat Leven suur maken

Sik keen Raat weten

Sin Süssel mit wat hebb'n

Sott hebben (= Dusel hebben)

Stell di nich so tossig an! (ungeschickt)

Stell di nich so tüffelig an! (ungeschickt)

Tarp, Tüdel, Tornschau. Allens fangt mit a an.

To Bett, to Bett, wer'n Hemd an het, wer keen an het, mutt ok to Bett.

To Sööks sien (Mien Handschoh weern to Sööks. Ik kunn se nargends finnen.)

Ut de Büx komen

Vun Hack to Nack.

Wat de Buur nich kennt, dat fritt he nich.

Wat den een sin Uhl, is den annern sin Nachtigall.

Wat mutt, dat mutt!

Weißt du nicht, ob mir oder mich, schnack Plattdütsch, denn versprickst di nich.

Wenn de Katt nich tohus is, danzen de Müs op de Disch.

Wer ehrlich dör de Welt will, de mutt sik een beten wat dor to klaun.

Wo de geelen Georginen so gräsig, groff gedeien

Wo kann dat angahn?

 Wo schasst du op dal?